உடல்திறக்கும் நாடக நிலம் – 14: வாழ்வே சங்கீதமும் மாயபொம்மையும்…

ச. முருகபூபதி என் குழந்தைப்பருவத்தின் நேசத்தால் நனைந்த வார்த்தைகளை நான் தேடிப்பார்த்தபோது காகிதத்தால் செய்யப்பட்ட நீலநிற இன்லாண்ட் கடிதங்களை திறந்தபடியே நினைவுக்குகைகளில் உலவும் பலரும் கரம் நீட்டி அன்பின் ஈரத்தை என்மீது பூசியபடி இருக்கின்றார்கள். ஆறாம் வகுப்பு முதல் வருடம் படித்து பெயிலாகி இரண்டாம் வருடம் திரும்பப்படித்து பாஸான போது தொடர் மழை நாளில் நான் பிரியமாக வளர்த்த சேவல்கள் இரண்டும் கருங்கோழிகள் ஐந்தும் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்துபோனது. பால்யத்தில் என் அதீத காதலர்களாக அவைகளே இருந்தன. அன்று எங்கள் வீட்டைச்சுற்றி தாவனிமாடுகள் பல வாரங்கள் கிடைபோடப்பட்டு மாட்டு வியாபாரிகள் துண்டு போர்த்தி கைகுலுக்கி விலைபேசித் திரிவதைக் கண்ட நாங்கள் அவர்களைப்போலவே நடந்தலைவோம். மாடுகளின் கொம்புகளுக்கு இடையில் பலமுறை சேவல்கள் உட்காரும். சுப்பையா என்ற மாட்டு வியாபாரியுடன் வீட்டோடு நல்ல உறவு ஏற்பட்டு அவர்களோடு இரவெல்லாம் வைக்கோலுக்குள் சுருண்டு…

Read More