You are here
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் – 13: “தேவதைகளுக்கும் கூந்தலுக்கும் என்ன சம்மந்தம்”

ச. முருகபூபதி அருங்காட்சியத்தின் சூழலைப்போல உறைந்த நிலையில் இருக்கும் வகுப்பறைகளைப் குழந்தைகள் ஒரு போதும் விரும்புவதில்லை. ஏய் சத்தம் போடாதே ஏய் பேசாதே ஏய் அடிபட்டுச் சாகாதே போன்ற போலிஸை ஒத்தகுரல்களைக் கேட்டுச் சலித்துவிட்ட குழந்தைகளுக்கு புதிய அனுபவங்களைத்தரக்கூடிய ஆசிரியர்களை எதிர்பார்த்தே எப்போதும் குழந்தைகள் காத்திருக்கிறார்கள். நான் எந்த ஊருக்கும் குழந்தைகள் நாடகம் உருவாக்க கிளம்பினாலும் வகுப்பறை நுழைந்ததும் இருக்கைகளைக் கலைத்து சதுரம் வட்டம் எதிரெதிர் எனப் பல வடிவங்களுக்கு மாற்றுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருப்பேன். எனது நாடக, கதை வகுப்புகள் என்றால் நான் வரும் முன்னரே உற்சாகக் குரல்களும் இருக்கைகள் களைத்துப் போடும் சப்தங்களும் கேட்கத் துவங்கிவிடும். இப்படி வாரம் ஒரு முறையாவது வகுப்பறைச் சூழல் மாறுவது குழந்தைகளின் கனவு சாத்தியம். ஒரு வகுப்பு முடிந்து மறுவகுப்புத் துவங்கும் வரை சப்தங்களின் இருப்பிடமாகவே தோன்றும் அப்படிப்பட்ட சூழலில்…

Read More
தூரத்து புனையுலகம் 

கலையாத காற்றின் சித்திரங்கள்

ம.மணிமாறன் சொற்கள் யாவும் அர்த்தம் தருபவையே. தான் எழுதிச் செல்கிற வரிகளில் படர்கிற வார்த்தைகள் வலிமையானது, கூடற்ற ஒற்றைச் சொல்லைக் கூட நான்  எழுதுவதில்லை என்றே நினைத்துக் கொள்கின்றனர் எழுத்தாளர்கள். மனதிற்குள் மூழ்கி முத்தெடுப்பதைப் போல நான் எடுத்து எழுதிக்கோர்த்த சித்திரம் என்னுடைய படைப்பு என்ற பெருமிதம், எழுதுகிற எல்லோருக்குள்ளும் மிதந் தலைகிறது. மனதின் சொற்கள் காகிதங்களில் படிவதற்கான கால இடைவெளி  சில பல ஒளி ஆண்டுகள் தொலைவிலானது என்பதை பல சமயங் களில் எழுத்தாளனே புரிந்து கொள்கிறான். தனக்குள் சமாதானமாகி அடுத்தடுத்த பக்கங்களுக்குள் கரைகிற போது அவனுடைய போதாமை ஏற்படுத்திய சுமை எழுத்தாளனில் இருந்து மெதுவாக வெளியேறி விடுகிறது. உலகைப் புரட்டப் போகும் புத்தகம் இது என்கிற  அதீத துணிச்சலின்றி ஒரு படைப்பை உருவாக்கிட முடியாது தான். இருந்தபோதும் எப்போதோ, எழுதிப்பார்த்து சுகித்து ரசித்த விஷயங்கள்…

Read More