You are here
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல் திறக்கும் நாடகநிலம் – 14: பார்வையாளர்களின் பண்பாடும் பண்பாட்டுப் பார்வையாளர்களும்…

ச. முருகபூபதி உலக நாடக சரித்திரத்தின் பக்கங்களைப் புரட்டப் புரட்ட கூட்டம் கூட்டமான பார்வையாளர்களின் மனஒப்புதலும் அவர்களது தீராத பண்பாட்டு இருப்புமே நாடகங்களை உன்னதமான வெளிக்கு இட்டுச் சென்றுள்ளது தெரியவருகிறது. குறிப்பாக தமிழ்நாடக வரலாற்றினை திரும்பிப் பார்க்கும்போது அன்று சங்கரதாஸ் சுவாமிகள்  துவங்கி வைத்த பாய்ஸ் கம்பெனியிலிருந்து இன்று வரை நாடகப்பார்வையாளர்களின் பங்களிப்பைப் பற்றி நாம் பேசத்தவறிவிட்டோம். பார்வையாளர்களின் அனுபவங்களின் நினைவுநிலத்திலிருந்து பார்க்கும்போது எனக்கு பண்பாட்டுப்பூர்வமான பார்வையாளர்கள், பார்வையாளர்களின் பண்பாடு   (audience culture, cultural audience) என்ற இரு கருத்தாக்கங்கள் நமக்கு கிடைக்கிறது.இவையிரண்டும் குறித்து நாம் கதைக்கும்போதே பார்வையாளர்கள்   குறித்த கவனம் நிலைபெறக்கூடும். அன்று பாய்ஸ் கம்பெனிகள் நாடகம் நிகழ்த்துவதற்கு ஒரு ஊருக்குள் முகாமிட்டால் குறைந்தபட்சம் இரண்டு மாதங்கள் அங்கேயே நாடகம் போட்டு மறுஊருக்குப் பயணமாவார்கள். அந்த ஊரைவிட்டுக் கிளம்பும்போது நாடகத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட பல பார்வையாளர்களும் அந்த…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல்திறக்கும் நாடக நிலம் – 14: வாழ்வே சங்கீதமும் மாயபொம்மையும்…

ச. முருகபூபதி என் குழந்தைப்பருவத்தின் நேசத்தால் நனைந்த வார்த்தைகளை நான் தேடிப்பார்த்தபோது காகிதத்தால் செய்யப்பட்ட நீலநிற இன்லாண்ட் கடிதங்களை திறந்தபடியே நினைவுக்குகைகளில் உலவும் பலரும் கரம் நீட்டி அன்பின் ஈரத்தை என்மீது பூசியபடி இருக்கின்றார்கள். ஆறாம் வகுப்பு முதல் வருடம் படித்து பெயிலாகி இரண்டாம் வருடம் திரும்பப்படித்து பாஸான போது தொடர் மழை நாளில் நான் பிரியமாக வளர்த்த சேவல்கள் இரண்டும் கருங்கோழிகள் ஐந்தும் நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்துபோனது. பால்யத்தில் என் அதீத காதலர்களாக அவைகளே இருந்தன. அன்று எங்கள் வீட்டைச்சுற்றி தாவனிமாடுகள் பல வாரங்கள் கிடைபோடப்பட்டு மாட்டு வியாபாரிகள் துண்டு போர்த்தி கைகுலுக்கி விலைபேசித் திரிவதைக் கண்ட நாங்கள் அவர்களைப்போலவே நடந்தலைவோம். மாடுகளின் கொம்புகளுக்கு இடையில் பலமுறை சேவல்கள் உட்காரும். சுப்பையா என்ற மாட்டு வியாபாரியுடன் வீட்டோடு நல்ல உறவு ஏற்பட்டு அவர்களோடு இரவெல்லாம் வைக்கோலுக்குள் சுருண்டு…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல் திறக்கும் நாடக நிலம்-11 அவன் காகிதத்தில் வர்ணம் பூசிய பனைத்தொப்பியுடன் வருகிறான்…

ச. முருகபூபதி    யாசகர்களையும் பித்தமேறிய அனாதைகளையும் கூவி விற்றலையும் தெருவோர வியாபாரிகளை குப்பை சுமந்தலையும் தெருவோர மனிதர்களையும் குருடர்களையும் ஊமைகளையும் குடிகாரர்களையும் அரவாணிகளையும் பெற்றோர்களையும் உறவுக்காரர்களையும் தன் வயது ஒத்த ஜீவன்களாக தன் உலகு சார்ந்த கனவுலகவாசிகளாக என்றும் மதிப்பது இப்பூமியின் கடவுள்களான குழந்தைகளே. பழகும் விதத்திற்குள் இருக்கும் குழந்தமையைக் கண்டுவிட்ட அவர்கள் அதனால் வசீகரப்பட்டு அடக்கோழிபோல ஒரே இடத்தை சுற்றிச்சுற்றி பெரியவர்களையும் தளிர் மனிதர்களாக்கி விடுகிறார்கள். பெற்றோர்களும் வயோதிகர்களும் மட்டுமே ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட குழந்தைகள் இருக்கும் வீட்டில் தனக்குப் பிடித்த குழந்தையைத் தேர்வு செய்து அவர்களை மட்டும் கிடையாய்க் கிடந்து கொஞ்சி மற்ற குழந்தைகள் தனிமைப்பட்டு கண்ணீர் சிந்த வைக்கவும் செய்துவிடுகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட பெரியவர¢களையும் பெற்றோர்களையும் தொலைக் காட்சிப் பெட்டி பெத்துப் போட்ட முட்டாள்கள் என்பேன். வடிவமைக்கப்பட்ட நேர்த்தியும் அழகும் அடக்கும் நேர்மையும் சொல்லிக்…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல் திறக்கும் நாடக நிலம்-10 ஆதிமொழியினைத் தேடித் தேடித் தொடரும் பயணம்

ச.முருகபூபதி குழந்தைகளின் நினைவுக் குகைகளில் எப்போதும் கிளம்பி பயணத்திற்கு காத்திருக்கும் ரயில் பெட்டிகளுக்கு உற்சாகமிக்க வசீகரம் எவரையும் ஈர்த்து விடக்கூடிய வல்லமை கொண்டது. அவை ஒருவர் சட்டையை ஒருவர் பின்னே பிடிப்பது போன்றும் இரு கரங்கள் கொண்டு நீள் செவ்வகத்தில் இணைத்து அதனுள் எல்லோரும் இருக்க சதா குழந்தைகளின் சிருஷ்டி நிலத்தில் ரயில்கள் புறப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும். எங்கள் தெரு கிணத்து மேட்டு நாடகங்களுக்கு நடிக்கும் அன்றைய குழந்தை நடிகர்கள் பலரும் பல இடங்களிலிருந்து அன்றைய நாடகங்களுக்குத் தேவையான வீட்டு உபயோகப் பொருட்களுடன் இப்படிப்பட்ட விந்தையான ரயிலில் பயணித்து வந்து சேர்வது வழக்கம். சுப்பையா பிள்ளை பொட்டல் பால்யத்தின் விடுமுறை நாட்களில் கூட்டம் கூட்டமாக குழந்தைகளும் இளைஞர்களும் பெண்களும் ஆங்காங்கே விளையாட்டும் பாட்டும் ஆட்டமும் நாடகமுமாக கனவுலகவாசிகளைப் போல உலவிக் கொண்டிருப்போம். பீட்டர்புருகலின், நிலப்பரப்பு காட்சி ஓவியத்தைப் போலவே…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் – 9: ஞாபகவெளியில் கலையாதிருக்கும் கிணத்துமேட்டு நாடகங்கள்

ச. முருகபூபதி குழந்தைகளின் மனநிலத்தில் கதைகளின் தாதுக்கள் பதுங்கியிருப்பதைப் போலவே நடிப்பு மொழியின் பலவித உணர்நரம்புகள் சதா பறவைகளின் றெக்கைகளைப் போல அவர்களுக்குள் சடசடத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அவர்களை கதைகளோடு ஒவ்வொரு முறையும் சந்திக்கின்றபோது என் உடலெங்கும் வண்ணத்துப் பூச்சிகள் அப்பி எழுதி கிறுக்கிச் செல்வதைப் போல தளிர் விரல்கள் என்னைத் தொட்டுத் தொட்டு தம் அகங்கையின் ரேகைகளை பூசிச் செல்லும். ஒரு விதத்தில் ரேகைகளான ஒப்பனைமுறை என்று சில நொடி மௌனத்தில் அவற்றை வணங்கி கதையின் பூமியைத் திறப்பேன். ஒவ்வொரு கதைகளுக்குள்ளிருந்தும் சில கதாபாத்திரங்களை என் உடலுக்கு இடமாற்றி உடல்மொழி பிசைந்த கதைகளாய் அவை நிகழ்கலை வடிவமெடுத்த பின் அவரவர்களுக்குப் பிடித்த பாத்திரங்களுக்குள் தம்மைப் புகுத்தி உடன் நடிக்கத் துவங்குவதை இதுநாள்வரை நேரடி அனுபவமாய் உணர்ந்து என்னைப் புதுப்பித்துக் கொண்டிருக்கின்றேன். பெரும்பாலான குழந்தைகள் கதைகளுக்குள் இருக்கும் னீஷீஸ்மீனீமீஸீtஐ…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் – 8 : மரப்பாச்சியும் தோற்பாவையும் அரக்குநிறக் கழுதையும்

ச. முருகபூபதி பொம்மைகள் குறித்த பல்வேறு வரலாற்றுச் செய்திகளை குழந்தைகளுக்கு கதைகளாகச் சொல்லும் நாட்களில் என் கரங்களில் விதவிதமான மரப்பாச்சி பொம்மைகள் துணையிருந்தன. அவற்றைத் தொட்டு ருசிக்காத குழந்தைகளை அன்று எண்ணிவிடலாம். தமிழ்ப் பண்பாட்டு வெளியில் மரப்பாச்சி பொம்மைகளுக்கு ஒரு முக்கியமான பங்கு உண்டு. இன்று கொலு எனும் பொம்மைகளின் நாளில் காட்சிப் பொருளாகிவிட்ட மரப்பாச்சி எனும் ஆண், பெண் பொம்மைகள் 50 வருடத்திற்கு முன் வரை குழந்தைகளின்  உடலோடு ஒட்டிக் கொண்ட உறுப்பு எனலாம்.  காய்ச்சல், தலைவலி உடல்வலி போன்ற சில உடல் உபாதைகள் குழந்தைகளுக்கு ஏற்பட்டால் இம்மரப்பாச்சி பொம்மையினைத் தரையில் உரசி குழந்தைகளின் உடலில் தேய்ப்பது வழக்கம். இப்படிச் செய்வதால் சிறு நோய்கள் குணமாகி விடுகிறது. அப்படியொரு மருத்துவக்குணம் அதற்கு. தோற்றத்தில் சமண சிலைகளின் நிற்கும் நிலையினை ஒத்திருப்பதால் சரித்திர மருத்துவக்குணம் அதற்குச் சரித்திர…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

ஞாபகக் குகையில் ஊர்ந்து செல்லும் கோலங்கள்

ச. முருகபூபதி கதைகள் குறித்த பல கதைகளை குழந்தைகளிடம் பகிர்ந்து நாடகமாடி உரையாடி சித்திரம் வரைந்து கொண்டிருந்த நாட்களில் புத்தகங்களும் எழுத்துக்களும் கதைசொல்லிகளும் உலகில் உருவாகி கதைகள் குழந்தைகளின் தாவரநிலை கொண்ட காதுகளை உணர் நரம்புகளை தழுவிக் கொண்டிருந்த நாள் அது. ஆதியில் மனிதன் எழுத முடிந்த வஸ்துக்களிலெல்லாம் எழுதினான். வனவிலங்குத் தோல்களிலும், இலைகளிலும், மரப்பட்டைத் துண்டுகளிலும் மிருக, மனித எலும்புகளிலும் மண்பாண்டங்களிலும் கற்களிலும், கோயில் சுவர்களிலும், தூண்களிலும், பாறைகளிலும் மற்றும் செப்பேடுகளிலும் எழுதினார்கள் என்பதை கதையாக்கிச் சொன்னபோது அவற்றில் ஈர்க்கப்பட்ட குழந்தைகள் இதுபோல தாங்களும் புதுப்பது பொருட்களில் கதைகள் எழுதி வருவதாக ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவிகள் சொல்லி மறுவாரம் வெங்காயத்தோடுகள் பனங்கிழங்கின் உள் குருத்து பலவடிவ சருகுகள், பச்சை இலைகள் வெண்டைக்காயின் அறுங்கோண வடிவத்திலும் பச்சை திராட்சை, மாம்பழம், வாழைப்பழம், வேப்பம்பழ மஞ்சள் தோலிலும் மஞ்சள்…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

கோமாளிகளும் சங்கீதத்தின் குழந்தைகளே…

ச. முருகபூபதி “எம் நெடிய பாதைகளில் முள் மலர்கள் காத்து நிற்கின்றன. பகைமையின் நஞ்சினைத் தந்தார்கள். கோழைத்தனத்தினை நாவில் தடவி உயிர்ப்பிக்கும் நடிப்புக் கலையைச் செய்கின்றோம். துன்பப்படுதலெனும் நித்ய சடங்கில்தான் எங்களின் கருணை விதைகள் துளிர்க்கின்றன. உடலால் எழுதுகிறோம். முகத்தால் எழுதுகிறோம். வசைச் சொற்களை வாங்கிக் கொள்கிறோம். அசிங்கங்களைச் சுமந்து அடிவாங்கி அலைகிறோம். கலைகளின் அடிமைகள் நாங்கள்.. நாங்களே உலக உயிர்களின் அன்னை” மேலே சொல்லப்பட்ட வரிகள் எங்கள் மணல் மகுடி நாடகக் குழுவின் மிருக விதூஷகம் நாடகத்தில் உள்ள கோமாளிகளின் வாக்குகள். அந்நாடகம் சமகால அரசியல் நெருக்கடிகளையும், மனித ஜீவராசிகளின் துயரங்களையும் கோமாளிகளின் பார்வையில் நின்று பேசும் நாடகம். மேலும் கோமாளி தன் நிலைப்பாடாக மிருகவிதூஷக நிலையை நாடக நிலத்தில் உடலால் பேசத்துவங்கிய நாடகமாகும். ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் நிகழ்த்தப்பட்ட அந்நாடகத்தின் எல்லைதாண்டி இப்போது திரும்பவும்…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

திருடர்களிடமிருந்தும் நம் காலத்திற்கான புதுவிதைகளை எடுப்போம்

ச. முருகபூபதி கேட்கும் படைப்புத் திறன் கொண்ட குழந்தைகள் இன்று உலகெங்கும் பெருகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  நுண்மையான கேட்டலே சரியான ஆசிரியரையும் கதை சொல்லிகளையும் உருவாக்குகின்றது. அதேபோல் குழந்தைகள் சொல்லுகிற கதைகளை, அனுபவப்படைப்புக்களை பெரியவர்களாகிய நாம் கேட்காதபோது, அவர்கள் வீட்டுச் சுவர்களையும், தண்ணீரையும், மரங்களையும், பொருட்களையும் உயிர்களாக்கி சதா அதனோடு கதைபேசத் துவங்கி விடுகின்றனர். குழந்தைகளின் சுய உரையாடல்களுக்கு நாம் என்று செவிசாய்த்து அமைதி எடுக்கின்றோமோ அன்றே குழந்தைமையின் விடுதலை உணரப்படும். இன்னமும் பெரியவர்களாகிய நாம் நம் வெறுமையான ஆசைகளுக்காகவும் கனவுகளுக்காகவும் அதீத அக்கறை என்ற பெயரில் நாள்தோறும் வீடுகளை வதைக் கூடமாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றோம். பள்ளிக்குச் சென்றாலும் பல வழிகளில் தொடரும் சித்ரவதைகள், முதல் ஐந்து ‘ரேங்க்’கிற்குள் வாங்கும் குழந்தைகளுக்கான நெருக்கடி விநோதமான மன அழுத்தத்தை உண்டு பண்ணக்கூடியது. என்னிடம் அழுது புலம்பிய நண்பர் வெளியூர்களில் அலைந்து…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் – 4

 கதைபோடும்  சித்திரக்காரக் குழந்தைகள் ச. முருகபூபதி       சித்திரங்கள்: கே. பிரபாகரன் (வயது 4) உருவமற்ற அரூபக்கோடுகளால் சித்திரமிட்டுக் கொண்டிருப்பவர்கள் அதிகலைஞர்களெனும் குழந்தைகளே. வாடகை வீட்டின் மதில்களிலோ சொந்தவீட்டின் மதில்களிலோ தெருக்கள் தோறும் எவருமற்று சிதிலமடைந்த வீடுகளின் காரை உதிர்ந்த மதில்களிலோ பேசிக் கொண்டிருப்பவை குழந்தைகளால் உருவாக்கப்பட்ட சித்திரக் கோடுகளே. அவை கதைகளும் இசைமைகொண்ட மழலை மொழியும் குழைத்துக் கீறப்பட்ட கோடுகள். பெரியவர்கள் தம்மிடம் உரையாடி விளையாடிட விலகிய தருணங்களில் தன்னெழுச்சியாய் வந்த கதை சொல்லும் கலை சுமந்த கோடுகள். ஒவ்வொரு நாளும் பல்லுயிர்களைச் சுமந்த அக்கோடுகளுக்கு குழந்தைகள் தினம் தினம் புதுப்புதுக் கதைகளும் அர்த்தங்களும் தனியே பாடிக்கொண்டிருப்பார்கள். எல்லாக் குழந்தைகளும் சித்திரமிடும்போது கதையின் மந்திரங்களை  முனகிக் கொண்டிருப்பதாலேயே இப்பிரபஞ்சம் மூச்சு விட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ஒருமுறை நண்பரின் வீட்டிற்கு போயிருந்தேன். புது வீடு கட்டிய அரசு அலுவலர் அவர்….

Read More