You are here
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

திருடர்களிடமிருந்தும் நம் காலத்திற்கான புதுவிதைகளை எடுப்போம்

ச. முருகபூபதி கேட்கும் படைப்புத் திறன் கொண்ட குழந்தைகள் இன்று உலகெங்கும் பெருகிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  நுண்மையான கேட்டலே சரியான ஆசிரியரையும் கதை சொல்லிகளையும் உருவாக்குகின்றது. அதேபோல் குழந்தைகள் சொல்லுகிற கதைகளை, அனுபவப்படைப்புக்களை பெரியவர்களாகிய நாம் கேட்காதபோது, அவர்கள் வீட்டுச் சுவர்களையும், தண்ணீரையும், மரங்களையும், பொருட்களையும் உயிர்களாக்கி சதா அதனோடு கதைபேசத் துவங்கி விடுகின்றனர். குழந்தைகளின் சுய உரையாடல்களுக்கு நாம் என்று செவிசாய்த்து அமைதி எடுக்கின்றோமோ அன்றே குழந்தைமையின் விடுதலை உணரப்படும். இன்னமும் பெரியவர்களாகிய நாம் நம் வெறுமையான ஆசைகளுக்காகவும் கனவுகளுக்காகவும் அதீத அக்கறை என்ற பெயரில் நாள்தோறும் வீடுகளை வதைக் கூடமாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றோம். பள்ளிக்குச் சென்றாலும் பல வழிகளில் தொடரும் சித்ரவதைகள், முதல் ஐந்து ‘ரேங்க்’கிற்குள் வாங்கும் குழந்தைகளுக்கான நெருக்கடி விநோதமான மன அழுத்தத்தை உண்டு பண்ணக்கூடியது. என்னிடம் அழுது புலம்பிய நண்பர் வெளியூர்களில் அலைந்து…

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் – 4

 கதைபோடும்  சித்திரக்காரக் குழந்தைகள் ச. முருகபூபதி       சித்திரங்கள்: கே. பிரபாகரன் (வயது 4) உருவமற்ற அரூபக்கோடுகளால் சித்திரமிட்டுக் கொண்டிருப்பவர்கள் அதிகலைஞர்களெனும் குழந்தைகளே. வாடகை வீட்டின் மதில்களிலோ சொந்தவீட்டின் மதில்களிலோ தெருக்கள் தோறும் எவருமற்று சிதிலமடைந்த வீடுகளின் காரை உதிர்ந்த மதில்களிலோ பேசிக் கொண்டிருப்பவை குழந்தைகளால் உருவாக்கப்பட்ட சித்திரக் கோடுகளே. அவை கதைகளும் இசைமைகொண்ட மழலை மொழியும் குழைத்துக் கீறப்பட்ட கோடுகள். பெரியவர்கள் தம்மிடம் உரையாடி விளையாடிட விலகிய தருணங்களில் தன்னெழுச்சியாய் வந்த கதை சொல்லும் கலை சுமந்த கோடுகள். ஒவ்வொரு நாளும் பல்லுயிர்களைச் சுமந்த அக்கோடுகளுக்கு குழந்தைகள் தினம் தினம் புதுப்புதுக் கதைகளும் அர்த்தங்களும் தனியே பாடிக்கொண்டிருப்பார்கள். எல்லாக் குழந்தைகளும் சித்திரமிடும்போது கதையின் மந்திரங்களை  முனகிக் கொண்டிருப்பதாலேயே இப்பிரபஞ்சம் மூச்சு விட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. ஒருமுறை நண்பரின் வீட்டிற்கு போயிருந்தேன். புது வீடு கட்டிய அரசு அலுவலர் அவர்….

Read More
உடல் திறக்கும் நாடக நிலம் 

மௌனத்தில் கதைபோடும் பள்ளி மாணவிகள்

ச. முருகபூபதி மரஉடம்புகளின் தளிர் விரல்கள் கொண்டு சிறகென எழுதிக்கொண்டிருப்பார்கள். வறண்ட கண்மாய்களில் பிஞ்சுப்பாதங்கள் குதித்தோடி தவளைகளை மீன்குஞ்சுகளை நண்டுகளை தம்வெற்றுக் கரங்களால் சித்திரமிட்டுக்கொண்டிருப்பார்கள். சாணி மொழுகிய வீட்டு முற்றத்தில் தரைகீறிய வகுப்பறைகளில் வெயில் மழைகளில் தனியே உரையாடிக் கொண்டிருக்கும் காரை உதிர்ந்த மதில்களின் களத்துமேட்டு நிலத்தின் விழிப்புற்ற பொழுதிலிருந்து சொப்பன நிலம் நுழையும் வரை கதைபோட்டு பாடியபடி சதா தம் புல்வரிக்கோடுகளால் வரைந்துகொண்டிருப்பது இப்பிரபஞ்ச வெளிகளில் கலையின் தான்யங்களை விதைத்துக் கொண்டிருக்கும் குழந்தைகளே. பெரியவர்களாகிய நாம் உணர்ந்திராத காற்றின் ஏடுகள் மறைந்திருக்கும் வெற்றுவெளியில் திசாதிசைதொட்டு ஓடியோடி நின்று பெரியவர்களிடம் தாம் பெற்ற மனக்காயங்களை கண்களில் வழிந்த உப்பு மைத்தொட்டு குழந்தைகள் முடிவற்று எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். தொலைக்காட்சிப் பெட்டி இண்டர்நெட்டை தம் வழிகாட்டியாகக் கொண்ட இன்றைய தலைமுறை பெற்றோர்களுக்குள் குழந்தைமையின் கனவுகள் புரியாது விளம்பரக் கல்வியின் மோகத்துள் சிக்கி…

Read More

அந்தர நிலத்தின் தேவதைகள்

ஹோமரின் ஓடிசியில் சர்சி என்ற பாத்திரத்தின் குணாம்சத்தைக் கொண்டு சர்சி, சர்க்கஸ் என உருவாயிற்று. சர்சி எனும் தேவதையைக் காண மன்னர்களும் தளபதிகளும் அவள் கோட்டைக்குள் நுழைய தன் மீது ஆசை கொண்டவர்களுக்கு அமிர்தம் கொடுத்து அது உடலுக்குள் போனபிறகு விலங்காகி விடுகிறார்கள். இப்படி விலங்காகியவர்கள் சூழ்ந்த தனிராஜ்யத்தின் ராணியாகத் திகழ்பவளே இந்த சர்சி. பல்லுருக் கொள்ளும் கலையின் விதியினை அறிந்த சர்சி எனும் தேவதையிடமிருந்து ஜனனமானது சர்க்கஸ்.

Read More