You are here
Uncategorized 

படகு

வி. சுதேயெவ் | தமிழில்: பூ. சோமசுந்தரம்

தவளை, கோழிக்குஞ்சு, சுண்டெலி, எறும்பு, வண்டு ஆகிய எல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்ந்து உலாவச் சென்றன.

சற்று நேரத்தில் ஓடைக் கரைக்கு வந்தன.
“ஆகா! குளிக்கலாம், வாருங்கள்!” என்று சொல்லி, ‘டபக்’ என்று தண்ணீரில் பாய்ந்தது தவளை.
“எங்களுக்கு நீந்தத் தெரியாதே!” என்று கோழிக்குஞ்சும் சுண்டெலியும் எறும்பும் வண்டும் கத்தின.

கோழிக்குஞ்சுக்கும் சுண்டெலிக்கும் எறும்புக்கும் வண்டுக்கும் கோபம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது. ‘தவளை நம்மை அவமானப்படுத்திவிட்டதே! எப்படி இந்த அவமானத்தைப் போக்குவது?’ என்று ஆலோசித்தன. யோசித்தன, யோசித்தன, அப்படி யோசித்தன. பிறகு இப்படிச் செய்தன.

“கர்ர் – புர்ர், கர்ர் – புர்ர்” என்று ஏளனமாகச் சிரித்தது தவளை. “உங்களுக்கெல்லாம் நீந்தக்கூடத் தெரியவில்லையே, நீங்களெல்லாம் உதவாக்கரைகள், சோம்பேறிகள்” என்று தவளை கேலி செய்தது.

கோழிக்குஞ்சு ஓடிப்போய்,
ஒரு இலையைக் கொத்தி எடுத்து வந்தது.

சுண்டெலி ஒரு கொட்டாங்கச்சியை எடுத்து வந்தது.

வண்டு, நீளமான நூலை இழுத்து வந்தது.

அவை, படகைத் தண்ணீரில் மிதக்கவிட்டு அதன்  மேல் ஏறி அமர்ந்தன. ஜம்மென்று பவனி வந்தன.

தவளை தண்ணீருக்கு மேல் தலையைத் தூக்கிக்கொண்டு மறுபடியும் ஏளனச் சிரிப்பு சிரிக்க முற்பட்டது. ஆனால் அந்த  அழகான படகையும் அதனுள்ளே இருந்த பயணிகளையும் பார்த்து திகைத்துவிட்டது. இவ்வளவு திறமைசாலிகளைப்போய் அவமதித்துவிட்டோமே என்று வருந்தி, மன்னிப்புக் கேட்க நினைத்தது. ஆனால் அதற்குள் படகு வெகுதூரம் சென்றுவிட்டது. தவளையால் நெருங்க முடியாதபடி அவ்வளவு தூரம்.

எறும்பு வைக்கோலை எடுத்து வந்தது.

அப்புறம் எல்லாம் ஒன்றாகச் சேர்ந்து வேலை செய்யத் தொடங்கின. வைக்கோலைக் கொட்டாங்கச்சிக்குள் செருகின. அதோடு இலையைச் சேர்த்து நூலால் கட்டின. நிமிட நேரத்தில், மிக அழகான ஒரு படகு தயாராகிவிட்டது.

Related posts

Leave a Comment