You are here
கட்டுரை 

பனிக்கட்டி மழை – ஜார்ஜ் அலெக்ஸ்

பனிக்கட்டி மழை
பனிக்கட்டி மழை உருவாவதைப் பற்றி பெரும்பாலான விஞ்ஞானிகளின் கருத்து என்ன? பூமிப் பரப்பிலிருந்து மேலே உயர்ந்து செல்லும் வெப்ப நீராவி மிகச் சீக்கிரம் குளிர்வடையும்போதுதான் பனிக்கட்டி மழை ஏற்படுகிறது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். சூடான நீராவி பூமியிலிருந்து ஏறத்தாழ 1000 – 2000 மீட்டர் உயரத்தை அடையும்போது அது, மேலிருந்து கீழே வந்துகொண்டிருக்கும் குளிர்ந்த காற்றுடன் கலக்கிறது. இந்தச் சூழ்நிலையில் நீராவி சட்டென்று குளிர்ந்து மிகச் சிறிய பனிக்கட்டித் துண்டுகளாக மாற்றமடைகிறது. இந்தச் செயல்பாடு திரும்பத் திரும்ப நிகழும்போது, பனிக்கட்டித் துண்டுகளின் பருமனும் எடையும் அதிகரிக்கிறது, கீழ் நோக்கிப் பொழிகிறது.

நம் நாட்டில் அரிதாக எப்போதாவதுதான் பனிக்கட்டி மழை பொழிகிறது. ஆனால் குளிர் நாடுகளில் பனிக்கட்டி மழை என்பது சாதாரணம். பனிக்கட்டி மழையின் காரணமாக சில ஐரோப்பிய நாடுகளில் விளைபயிர்கள் பெருமளவில் நாசமடைவதுண்டு. திராட்சைத் தோட்டங்கள்தான் அதிக அளவில் அழியும்.

பொதுவாக, அதிக பருமன் இல்லாத பனிக்கட்டிகள்தான் மழையாகப் பொழியும். சில நேரங்களில் அதிக பருமனுடைய பனிக்கட்டிகள் பொழியும். 1889 – ஆம் ஆண்டு நவம்பரில், ஆஸ்திரேலியாவின் ‘நியூ சௌத் வாலஸ்’ (New south wales) எனும் ஊரிலுள்ள தெருவில் பனிக்கட்டி மழை பொழிந்தது. இந்த மழையின் ஒவ்வொரு பனிக்கட்டியும் ஒரு கிரிக்கெட் பந்து அளவு பெரிதாக இருந்தது. சிறிய பனிக்கட்டிகள்கூட அதிக உயரத்திலிருந்து வேகத்துடன் வந்து வீழ்வதால், மனிதர்களுக்கும் கட்டடங்களுக்கும் அபாயம் ஏற்படும். பனிக்கட்டி மழை பெரிய பரப்பளவுள்ள இடத்தில் பொழியாது. சிறிய இடத்தை மையம்கொண்டுதான் பொழியும்.

எறும்புகளின் பயணம்
உணவு தேடிச் செல்லும் எறும்புகளைப் பார்த்திருப்பீர்கள். தங்கள் வசிப்பிடத்திலிருந்து வெகு தொலைவு இவை உணவு தேடிச் செல்லும். ஏதாவது உணவு கிடைத்தால் அதை எடுத்துக்கொண்டு மிகச் சரியாக தங்கள் வசிப்பிடத்துக்குத் திரும்பி வரும். இவ்வளவு தொலைவில் தங்கள் இடம் இருக்கிறது என்று இவற்றுக்கு எப்படித் துல்லியமாகத் தெரிகிறது? இதைப் பற்றி சில விஞ்ஞானிகள் ஆய்வு செய்தபோது ஒரு சுவாரஸ்யமான உண்மை தெரியவந்தது. எறும்புகள் நடக்கும்போது, தாங்கள் எத்தனைக் காலடிகள் வைத்து நடக்கிறோம் என்று ஒரு விதமாகக் கணக்கு வைத்துக்கொள்வதுண்டாம். திரும்பி வரும்போதும் அத்தனை அடிகள் வைத்து தங்கள் இடத்தை அடைகின்றன. உணவு சேகரித்து, வசிப்பிடத்துக்கு திரும்பிச் செல்கிற எறும்புகளை ஆய்வு செய்தபோதுதான் இது தெரிந்தது.

விஞ்ஞானிகள் சில எறும்புகளின் கால்களில் நுட்பமான மிகச் சிறிய குச்சிகளை வைத்துக் கட்டினார்கள். அப்போது அந்த எறும்புகளின் கால்கள், சற்று நீளக் கால்களாகிவிட்டன. சில எறும்புகளின் கால்களைத் துண்டித்துச் சிறிதாக்கினார்கள். நீளக் கால்கள் உள்ள எறும்புகள் நடந்து நடந்து தங்கள் இடத்துக்கு அப்பால் சென்றுவிட்டன. சிறிய கால்கள் உள்ள எறும்புகள் தங்கள் இடத்தைச் சென்றடையவே இல்லை.


“ஈயடிச்சான் காப்பியடிக்கிறான்”, “அந்தக் கடையில் வியாபாரமே இல்லாமல் ஈ ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்” என்றெல்லாம் பேசிக் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். ஆனால் இந்த ‘ஈ’ இருக்கிறதே, அதைக் கவனித்துப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? ஈ ஒரு இடத்தில் இருக்கும்போது என்ன செய்யும்? அதன் கால்களை ஒன்றோடொன்று உரசித் தேய்த்துக்கொண்டிருக்கும். இந்த ஈக்களுக்குச் சும்மா இருக்கத் தெரியாதா? ஏன் கால்களை உரசித் தேய்க்கின்றன?

ஈக்கள் அவற்றின் கால்களில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிற நுண் பொருட்களை உதறுவதற்காகத்தான் கால்களை ஒன்றோடு ஒன்று தேய்த்துக்கொள்கின்றன. இந்த நுண் பொருட்கள், நாம் கண்களால் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு அவ்வளவு சிறிதாக இருக்கும். சில சமயம் இந்த நுண் பொருட்கள், டைபாய்டு காய்ச்சல், வயிற்றுப் போக்கு ஆகிய நோய்களைத் தொற்றச் செய்கிற பாக்டீரியாக்களாகவும் இருக்கலாம்.

அசுத்தமான இடங்களிலும் குப்பை மற்றும் அழுகிய பொருட்களிலும் ஈக்கள் மொய்ப்பதை நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள். ஆபத்தான இத்தகைய பாக்டீரியாக்கள் இதுபோன்ற இடங்களிலிருந்துதான் ஈக்களின் கால்களில் ஒட்டுகின்றன. ஈக்களை உற்றுப் பார்த்தால் அவற்றின் உடல்களை நிறைய ரோமங்கள் மூடியிருப்பதைப் பார்க்கலாம். ஆபத்து விளைவிக்கும் பாக்டீரியாக்களை ஈக்கள் இந்த ரோமங்களிலும் சுமந்து செல்கின்றன. அப்படியென்றால், ஈக்கள் அமர்ந்த உணவுப் பொருட்களை நாம் சாப்பிட்டால் என்ன ஆகும்? வயிற்றுப்போக்கோ, அல்லது வேறு ஏதாவது காய்ச்சலோ ஏற்படக்கூடும். அற்ப ஈதானே என்று சாதாரணமாக நினைத்துவிடாதீர்கள். எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டும்.

பெரும்பசியுள்ள சிறு பிராணி
உலகத்திலேயே மிகவும் அதிகப் பசியுள்ள பிராணி எது? ‘பிக்மி ஷ்ரு’ (Pygmy Shrew)எனும் பெயருடைய பிராணிதான். இது உலகத்திலேயே மிகச் சிறிய பாலூட்டியாகும். இதன் எடை நான்கு கிராமுக்கு அதிகமாக இருக்காது. ஆயினும் இது இருபத்து நான்கு மணி நேரமும் தின்றுகொண்டே இருக்கும். இரண்டு மணி நேரம் பட்டினி கிடந்தால்கூட இந்தப் பரிதாபமான பிராணி செத்துவிடும். சிலந்தி மற்றும் புழு பூச்சிகள்தான் இதன் உணவு. எப்போதும் தின்றுகொண்டே இருப்பதால் இது இரவில் தூங்குவதுகூட இல்லை. இது ஒவ்வொரு நாளும் தன் எடையைவிட நான்கு மடங்கு அதிகமான உணவை உட்கொள்கிறது.

உலகத்திலேயே மிக அதிகமாக உண்பது திமிங்கலம்தான். அது நாளொன்று நான்காயிரம் கிலோவரை சாப்பிடும். ஆப்பிரிக்க யானை ஒரு நாளைக்கு நானூறு கிலோவரை உண்ணும். பிறகு நூறு லிட்டர் தண்ணீரும் குடிக்கும்.

உண்ணப்படும் உணவின் பருமனை வைத்துப் பார்க்கும்போது, மலைப்பாம்புகள்தான் தங்களைவிட உருவத்தில் பெரிய பிராணிகளை விழுங்குகின்றன. பெரும்பாலும் இந்தப் பாம்புகள், தங்களைவிடப் பெரிய உருவம் கொண்ட பிராணிகளையே விழுங்குகின்றன. இந்தப் பாம்புகள் மட்டுமல்ல, ஆப்பிரிக்காவில் உள்ள பெரிய தவளைகளும் தங்களைவிடப் பெரிதான பல்லிகளையும் எலிகளையும் விழுங்குகின்றன.
மிளகாய் ஏன் உறைக்கிறது?

மிளகாயில் அடங்கியிருக்கும் ‘காப்ஸேஸின்’ (Capsaicin) எனும் வேதிப் பொருளின் காரணமாகத்தான் மிளகாயைக் கடிக்கும்போது உறைக்கிறது. மிளகாயின் மேல் தோலுக்கும் விதை உருவாகும் நடுப் பகுதிக்கும் இடையில் உள்ள மெல்லிய படலத்தில்தான், காப்ஸேஸினை உற்பத்தி செய்யும் உறுப்புகளின் பெரும் பகுதியும் காணப்படுகின்றன. உறைக்கும் அளவில் பத்தில் ஒரு பாகமோ, அதற்கும் குறைவாகவோதான் மிளகாயின் விதைகளிலும் மேல் தோலிலும் அடங்கியிருக்கின்றன.

காப்ஸேஸின் என்பது, நிறமோ மணமோ இல்லாத ஒரு வேதிப் பொருள். இது நம் நாக்கின் மேல் தளத்தில் உள்ள சுவை மொட்டுகளில் படும்போது நாக்கில் கடும் எரிச்சலையும் சூட்டையும் உணர்கிறோம். இதுதான் உறைப்பு. தொடர்ந்து மிளகாய் உண்பவர்களுக்கு அப்படியொன்றும் பெரிதாக உறைப்பு தோன்றாது. நாக்கில் உள்ள சுவை மொட்டுகள் காப்ஸேஸினுடன் பழகிவிடுவதால்தான் இப்படி ஆகிறது. கொஞ்சம்கூட உறைப்பே இல்லாத மிளகாய்களும் இருப்பது உங்களுக்குத் தெரியும்தானே? இவ்வகையான மிளகாய்களில் காப்ஸேஸின் இருக்காது.

பறக்கும்போதே தூங்கும் பறவைகள்
பறக்கும்போதே தூங்கும் பறவைகள் இருக்கின்றன. அவற்றின் பெயர் ‘ஆல்பட்ரோஸ்’ (Albatross). இவை கடல் பறவைகள். பூமியின் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள கடல் பகுதிகளில்தான் ஆல்பட்ரோஸ் வசிக்கின்றன. முட்டையைவிட்டு வெளிவந்து பறக்கத் தொடங்கிவிட்டால், பிறகு இந்தக் கடல் பறவைகள் கரைக்கு வருவதில்லை. கீழே இறங்காமல் ஏறத்தாழ ஐந்து வருடங்கள் தொடர்ந்து பறப்பதற்கு இவற்றால் முடியும். பறக்கும்போதுதான் இவை சாப்பிடுகின்றன, தூங்குகின்றன.

இந்தப் பறவைகள் பெரிய இறக்கைகளைக் கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு பக்க இறக்கை, ஏறத்தாழ மூன்று மீட்டர் நீளமுடையதாயிருக்கும். இந்த இறக்கைகளை இரு பக்கமும் விரித்தால், மணிக்கணக்காவோ அல்லது நாட்கணக்காகவோ இவற்றால் ஆகாயத்தில் அப்படியே பறக்க முடியும். கடலில் உள்ள மீன்களும் சிறிய பிராணிகளும்தான் இவற்றின் உணவு. இவை நாள் ஒன்றுக்கு 640 கிலோ மீட்டர் தூரம் பறப்பதுண்டு. மிக விரைவாகப் பறக்கும் திறமையுள்ள ‘ஸ்விப்ட்’ (Swift) எனும் பறவையும் பறக்கும்போதுதான் தூங்கும்.

மாநகரங்கள் (Metropolitan cities)
எதன் அடிப்படையில் நகரங்களுக்கு ‘மாநகரம்’ (Metropolitan city) என்று பெயர் கொடுக்கிறார்கள் தெரியுமா? நமது ‘மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு ஆணைய’த்தின் (Census commisson) சட்டப்படி நாற்பது லட்சத்துக்கும் அதிகமான மக்கள் தொகை உள்ள நகரங்கள்தான் மாநகரங்கள். தில்லி, மும்பை, கொல்கத்தா, பெங்களூரு, புனே, ஹைதராபாத், சென்னை, சூரத், விசாகப்பட்டிணம், கான்பூர் ஆகியவை இந்தியாவின் மாநகரங்களாகும்.

ஜெட் விமானங்கள் வரையும் கோடுகள்
ஜெட் விமானங்கள் பறக்கும்போது அதன் பின்னால் வெள்ளை நிறக் கோடு தெரியும். நீங்கள் இதைப் பல முறை பார்த்திருக்கலாம். இது ஜெட் எஞ்சினிலிருந்து வெளியேற்றப்படும் புகை என்று நீங்கள் நினைத்திருந்தால் அது தவறு. ஜெட் விமானம் வரைகிற அந்தக் கோடு புகை அல்ல. ஜெட் எஞ்சினின் உள்ளே எரிபொருள் எரியும்போது, எரிபொருளில் அடங்கியிருக்கும் ஹைட்ரஜனும் காற்றில் உள்ள ஆக்ஸிஜனும் சேர்ந்து நீராவியாக உருவமடைகின்றன. இந்த நீராவி வெளியேற்றப்படும்போது, வெள்ளை நிறக் கோடு வடிவத்தில் மேகங்கள் உருவாகின்றன. இதுதான் நாம் காணும் வெண்ணிறக் கோடு.

வாயு வறண்டிருந்தால், இந்த நீராவிக் கோட்டின் நுட்ப நீர்த்துளிகள் அதில் கரைந்து சட்டென்று மறைந்துவிடுகின்றன. மாறாக, வாயு ஈரமுள்ளதாக இருந்தால், அந்தக் கோடு சற்று நேரம் நிலைத்திருப்பதை நாம் காண முடியும்.

விமானத்துக்குச் சற்றுப் பின்னால்தான் இந்தக் கோடுகள் ஆரம்பிக்கின்றன என்று, சற்றுக் கூர்ந்து பார்த்தால் நீங்கள் தெரிந்துகொள்வீர்கள். இதற்குக் காரணம், எஞ்சினிலிருந்து வெளியே வருகிற சூடான நீராவி குளிர்ச்சியடைவதற்குச் சற்று நேரமாகிறது என்பதுதான். ஜெட் விமானங்களைக் கொண்டு மக்களுக்காக நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும்போது, இந்த வெள்ளைக் கோடுகளைப் பல நிறங்களில் வரும்படிச் செய்கிறார்கள்.

மீசைப் பூனை
பூனையின் மீசை ரோமங்கள் அதற்கு வெறும் அலங்காரத்துக்காக அமைந்திருப்பவை அல்ல. இரை தேடிச் செல்லும்போது சுற்றுச்சூழலைக் குறித்துப் புரிந்துகொள்வதற்கு கண்கள், காதுகள் ஆகிய உறுப்புகளுடன் பூனை தன் மீசையையும் பயன்படுத்துகிறது. முக்கியமாக இரவு நேரத்தில் இரை தேடுவதற்கு மீசை ரோமங்கள் பெரிதும் உதவுகின்றன. இருண்ட பொந்துகளுக்குள்ளும் சரக்கு அறைகளுக்குள்ளும் நுழைவதற்கு முன்பு பூனை, தன் தலையை முன்னே நீட்டி தன் மீசை ரோமங்களால் சுற்றுச்சூழலை ஆராய்ந்து புரிந்துகொள்கிறது. பூனையின் முக்கியமான உணரும் உறுப்புகளில் ஒன்றுதான் அதன் மீசை ரோமம்.

Related posts

Leave a Comment