You are here

குழந்தையின் சிரிப்பு கவித்தம்பி

கூட்ட நெரிசலில் சிக்கித் தவித்தார்
நகரப் பேருந்தின் உள்ளேயொரு தாத்தா.
பச்சிளம் குழந்தையை மடியிலிருத்தி
பெண்மணியொருத்தி பக்கத்திலிருந்தாள்.

கோடை வெயிலின் வெப்பத்திலே
குலுங்கிப் பாய்ந்த பேருந்தில்
உயரக் கம்பியைப் பிடித்தபடி
துன்பப் பயணம் செய்தார் தாத்தா.

அடிக்கடி ஏறும் மக்கள் கூட்டம்
தம்மைத்தாமே உள்ளே திணித்தது.
வியர்வையில் வேகும் மக்களைப் பிளந்து
தாத்தா அருகே நடத்துநர் வந்தார்.
டிக்கெட் வாங்க பிடியை விட்டு
சட்டைப் பையில் சில்லறை தேட
அந்தோ, குலுங்கிற்று பேருந்து,
குழந்தை மீது சரிந்தார் தாத்தா!

“அய்யோ குழந்தை!” என்றே கூவி
ஆயிரம் கரங்கள் அரணாய் நீண்டன.
“அடடா!” என்றே தாத்தாவைத் தாங்கின.
குழந்தையைக் காக்கும் கைகள் மீதில்
தடுமாறிச் சாய்ந்த தாத்தா நிமிர்ந்தார்!

திடுக்கிட்டு விழித்த குழந்தை சிரித்தது,
தாத்தா சிரித்தார் –
பார்த்து நின்ற பலரும் சிரித்தனர்.
வெப்பம் அகன்று சற்றே அங்கு
குளிர்ந்த காற்று உலவிச் சென்றது!

Related posts

Leave a Comment