You are here
Uncategorized 

பாட்டு

ஆதவன் அழகனார்

வட்ட மான ஆதவன்
வானில் வந்து நிற்கிறான்.
தட்டுப் போல மின்னி மின்னித்
தங்கமாகத் தெரிகிறான்.

கண்ணைக் கூசும் ஆதவன்
காண்பாய் என்னை என்கிறான்.
விண்ணில் எங்கும் ஒளி நிறைத்து
வியப்பை நமக்குத் தருகிறான்.

செம்மை ஒளியை ஆதவன்
செடிகள் மீது தெளிக்கிறான்.
நம்மை நோக்கி நகைத்த வண்ணம்
நானிலத்தைப்* பார்க்கிறான்.

பார்க்கப் பார்க்க ஆதவன்
பள பளப்பாய் ஆகிறான்.
வளர்ந்து விட்ட வெள்ளி போல
வடிவம் மாறி வருகிறான்.

*நானிலம்: நால்வகை நிலம்
(குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம் நெய்தல்,)

Related posts

Leave a Comment