You are here
அஞ்சலி 

அலிகர் பல்கலைக் கழக ‘நவீன இந்திய மொழிகள்’ துறைத் தலைவர் பேராசிரியர் மூர்த்தி மறைவு

சமுதாயத்தின் துயரம், காவியங்களில் ஒலிக்கலாம். அத்துயர ஒலி, எதிர்காலத்தின் விடிவுக்கு அழைப்பு மணியாக இருக்க வேண்டுமேயொழிய துயரத்தையே நியாயப்படுத்துவதாக இருக்கக்கூடாது. கவிஞர்கள், தனிமனித வாழ்வின் துயரங்கள் பெரும்பாலும் சமுதாயத்தின் பொதுவான அமைப்பு முறைகளால்தான் ஏற்படுகின்றன என்பதை உணர வேண்டும். இல்லையெனில் தன் துயரத்தைப் பற்றியே பெரிதுபடுத்திப் பாடிக் கொண்டிருக்கும் கையறு நிலைக் கவிஞர்களாகி விடுவர்.

மனித குலச் சிந்தனை வரலாற்றில் புதிய திருப்பத்தை, புரட்சிகரமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தத்துடித்த ஒவ்வொரு சிந்தனையாளனுக்கும், செயல் வீரனுக்கும், கவிஞனுக்கும் காலம் முதன் முதலில் அளித்த பட்டம், ‘பைத்தியக்காரன்’ என்பதே ஆகும். தனிமனித நலன்களைச் சமுதாய நியாயங்களாக்கச் சிலர் துடித்தபோது, சமுதாயச் சிந்தனைக் கொதிப்பில் அறிஞர்களும் கவிஞர்களும் தோன்றினார்கள். தோன்றுவார்கள். அவர்களின் நெருப்புப் பார்வையில் நெருஞ்சிக் கொடுமைகள் பொசுங்கிப் போகும். கால ஓட்டத்தில் அந்த அறிஞர்கள் மறையலாம். அவர்கள் மூளையோடு மட்டுமே தொடர்பு கொண்டிருந்தால்…! கவிஞன் வாழ்கிறான். அவன் இதயத்தோடு இறுக்கமான பிணைப்புக் கொண்டிருப்பதால்….

கவிஞன், இயற்கையை வரைபவன். இயற்கையின் ரசிகன், இயற்கையின் தூதுவன்; பக்தன். இதோடு மட்டுமின்றி இயற்கையோடு போராடும் மனித சமூகத்தில் வலிய போர்வீரன். இயற்கையை அடக்கி, தன் வழி நடத்திச் செல்லும் தலைவன்.

கவிஞன் கண்ணீர் விடுபவன் மட்டுமல்லன்; கனவுகளைக் காவியமாக்குபவனும் அல்லன். கவிஞன் செயல்வீரன். அவன் கண்ணீரும், கனவுகளும் காவியமாகும்போது, மாற்றியே ஆக வேண்டிய இச்சமூக அமைப்பை ஓர் உலுக்கு உலுக்கி விடுகின்றன.
தடுக்கும் சுவர்களை, அழுத்தும் கூரையை, அண்டத்தைத் தவிடு பொடியாக்கத் தக்க கவிதைகளை எவன் தருகிறானோ, அந்த நம்பிக்கை வளர்ச்சியை எவன் உண்டாக்குகிறானோ அவனே முற்போக்குக் கவிஞன். காலத்தை உணர்ந்து பாடியவன். நிலாவில் கால் வைத்த பின்னும் பட்டினத்தடிகளின், அருணகிரிகளின் காலத்திலேயே வாழத் துடிக்கும் கவிகளைப் பற்றி நமக்குக் கவலையில்லை. ஆனால், வாழ்வில் புரட்சிகளைச் செய்யப் போவதாகச் சொல்லிக் கொண்டு புரட்டுகளை அவிழ்த்து விடுவதைத் தான் மிக எச்சரிக்கையாகத் தடுக்க வேண்டியதிருக்கிறது..
நூல்: ‘இக்காலக் கவிதைகள் – மரபும், புதுமையும் – நூலில் பேரா து. மூர்த்தி’
அலிகர் பல்கலைக் கழக வளாகத்தில் பணியிலிருந்தபோது உடல்நலம் குன்றிய பேரா. து. மூர்த்தியை உரிய நேரத்தில் மருத்துவமனையில் சேர்க்கத் தவறியது நிர்வாகம். விளைவு: ஒரு சிறந்த ஆய்வாளரை, சமூக நீதிப் போராளியை இழந்தோம் ……

Related posts

Leave a Comment